Ech. Dobrze było. Przez długi czas nie czytałem gazet (przynajmniej tych polskich), nie oglądałem telewizji i nie słuchałem radia. I jakoś tak było sielankowo że...

...że po jakimś czasie zaczęło mi brakować potforów wyskakujących z ekranu z wrzaskiem AFERA, bab rozmodlonych, krzyczących zgorszenie, demagogów którzy bez wątpliwości wskazują winnych, i sensacyjek wyssanych z palca! Błogostan, w którym gnuśnie trwałem przez długi czas został jednak przełamany. Dlaczego?
Żyjąc kilkadziesiąt lat w państwie, gdzie największe emocje budziły złe wydarzenia, niesprawiedliwość wszelkiej maści, niewyparzone języki, zdążyłem już nasiąknąć tą trucizną, jak nałogowiec. Kiedy dawka trucizny we krwi zaczyna spadać poniżej określonego poziomu, zaczyna się odczuwać głód trudny do zniesienia. Po kilku latach zaczęło się to dziać ze mną. Zacząłem szukać słów niesprawiedliwych, obraźliwych i wulgarnych, zacząłem czytać polskie portale internetowe i blogi, by nasycić się tą trucizną, której mi brakowało.
Wydaje mi się, że Polskość, z całą tą pseudo-patriotycznością, to taka kokaina, dżuma, na którą jeszcze nie wymyślono lekarstwa. Dochodzę do wniosku, że ta choroba, może być nawet śmiertelna.

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj

Napisz komentarz

Nick: E-mail:  nie powiadamiajpowiadom Strona www: Tytuł: UBBCode:         -kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybiałyżółty -rozmiar-malutkimałyśrednidużyogromny     Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."